
Рафиқон афсарон, прапоршикон, сержанту сарбозон,
Ҳамдиёрони гиромӣ!
Имрўз ба яке аз санаҳои муҳимтарини кишвар –таъсисёбии Рӯзи Қӯшунҳои сарҳадии Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки аз ҷумлаи рукнҳои муҳимтарини давлатдории мустақили миллии мо мебошад, 30 сол пур мешавад.
Лозим ба қайд аст, ки Қӯшунҳои сарҳадӣ дар тўли таърихи мавҷудияти худ ва дар давраи соҳибистиқлолии давлатамон, аз тамоми санҷишҳои таърихӣ гузашта, дар таъмини ҳифзи марзу буми кишвар, амнияти давлату миллат саҳми арзанда гузоштааст.
Чи тавре ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд “марзи давлатӣ дар радифи арзишҳои миллӣ, забон таърих, фарҳанг ва дигар муққаддасоти миллӣ аз ҷумлаи муҳимтарин унсурҳои соҳибихтиёрӣ ва соҳибистиқлолии давлат мебошад”.




