Дар ноҳияи Мастчоҳ Рӯзи ҷавононро бо шаҳомати хоса таҷлил намуданд

Дар варзишгоҳи марказии ноҳияи Мастчоҳ ба муносибати Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон ҳамоиши тантанавӣ баргузор гардид.

Раиси ноҳия Аъзам Ализода сокинонро ба муносибати Рӯзи ҷавонон муборакбод намуда, афзуд, ки бо дастгирию ғамхориҳои Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҷавонон шароиту имкнониятҳои беҳтарин фароҳам оварда шудааст.

Истаравшан. Ба ҷавонони фаъоли шаҳр туҳфаҳои хотиравӣ супорида шуд

20 майи соли ҷорӣ дар амфитеатри Маҷмааи таърихию фарҳангии "Қалъаи Муғ"-и шаҳри Истаравшан бахшида ба Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон бо иштироки зиёда аз 6000 нафар ҷавонони фаъол чорабинии мутантани идона  баргузор гардид.

Тавре аз мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳр хабар доданд, дар чорабинии бошукӯҳи идона раиси шаҳри Истаравшан Адҳам Маъмурзода ҷавонони хушбахти даврони Истиқлолро ба муносибати Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон шодбош гуфта, таъкид дошт, ки ҷавонон нерӯи созанда ва қишри асосии пешбарандаи ҷомеаи имрузаи мо ба ҳисоб рафта, пойдории давлат ва рушди бемайлони иқтисодиву иҷтимоии кишвар аз фаъолияти меҳандустию ватанпарастии ҷавонон вобастагӣ дорад. Қобили қайд аст, ки таваҷҷуҳи бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба насли ҷавони кишвар беш аз пеш меафзояд.

Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд ба наздикону пайвандони Нависандаи халқии Тоҷикистон Меҳмон Бахтӣ изҳори тасаллият менамояд

Хабари даргузашти Нависандаи халқии Тоҷикистон, ходими давлативу ҷамъиятӣ, устод Меҳмон Бахтӣ боиси андӯҳи дӯстдорони каломи бадеӣ ва мухлисони осори арзишманди ӯ гардид. Ин чеҳраи шоёну шоистаи рӯзгори мо дар пешбурди адабиёти муосири тоҷик ва рушду равнақи ҳаёти адабиву фарҳангии кишвар нақши муассир гузоштааст.
 
Меҳмон Бахтӣ 25 марти соли 1941 дар деҳаи Шули ноҳияи Рашт ба дунё омада, соли 1958 Омӯзишгоҳи омӯзгории Навобод, соли 1963 факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Душанберо хатм кардааст. Солҳои 1973-1975 дар Донишкадаи адабиёти ба номи Максим Горкий (Москва) таҳсил намудааст. Аз ибтидои солҳои 60-и асри ҶҶ ба кори эҷодӣ машғул шуда, муаллифи маҷмӯаҳои адабии «Оҳи сабук» (1971), «Хубон» (1978), «Пирамард» (1982), «Се соати даҳшатбор» (1988), «Лаҳзаи ҷовид» (1972), «Пайғоми баҳор» (1975), «Хаёли ширин» (1985), «Оҳи сабук» (1987), «Пйесаҳо» (1982), «Манзари қисмат» (2003), «Бозтоби Офтоб» (2006), «Қиссаҳо» (2007, ба забони русӣ), «Оҳанги хаёл» (2011) ва ғайраҳо мебошад.

Категорияҳои дигари ин бахш

Категорияҳои дигари ин бахш