Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон

Ҳамаи шумо, ҷавонони далеру шуҷоъ, ватандӯст ва худшиносу худогоҳро бо Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон сидқан табрик гуфта, дар амалӣ намудани мақсаду ниятҳои нек муваффақиятҳои беназир таманно менамоям.

Боиси ифтихор аст, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо таваҷҷӯҳ ба қобилияти баланди зеҳниву ҷисмонии ҷавонон дастгирии насли ояндасози миллатро самти меҳварии фаъолият қарор дода, дар Паёми навбатии худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ин бора чунин таъкид намудаанд:

“Мо ифтихор дорем, ки ҷавононамон нисбат ба Ватан меҳру муҳаббати самимӣ доранд, Ватанро сидқан дӯст медоранд, ба арзишҳо ва муқаддасоти миллӣ арҷ мегузоранд, иродаи мустаҳкам доранд ва сиёсати пешгирифтаи давлату Ҳукумати мамлакатро бо ҳисси баланди миллӣ ва эҳсоси худшиносиву худогоҳӣ дастгирӣ мекунанд”.

Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рӯзи байналмилалии оила

Фарорасии Рӯзи байналмилалии оиларо ба сокинони сарбаланди вилоят сидқан табрику таҳният гуфта, хушбахтиву сарбаландӣ, хотири ҷамъ ва саодати рӯзгорро таманно менамоям.

Оила-сарчашмаи муҳаббат, эҳтиром, якдилӣ ва дилбастагист. Оила ҳамчун унсури асосии ҷомеа ҳамеша нигоҳдорандаи арзишҳои инсонӣ, фарҳанг, идомаи таърихии наслҳо ва омили мустаҳками инкишоф аст. Оила бақои давлат ва ҷамъият буда, зерсутун ва пойдевори тарбияи насли наврас маҳз аз он сарчашма мегирад. Яке аз масъалаҳои мубрами ҳаёти имрўзи ҷомеа бунёди оилаву ҷомеаи солим ва тарбияи насли ояндасоз ба шумор меравад, ки ҳалли дурусти он ба тарзи ҳаёт ва рафти инкишофи худи инсон, рушди ҷомеа вобаста мебошад. 

Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рўзи Шашмақом

Миллати тоҷик аз қадимулайём барои такомул ва ғаномандии илму адабиёт, санъату ҳунар ва мусиқӣ дар маҷмуъ, ҷиҳати равнақи тамаддуни ҷаҳонӣ нақши муассир гузоштааст. Намунаи барҷастаи чунин навъи санъати сарояндагиву навозандагии суннатии ниёгони мо «Шашмақом» мебошад, ки ҳанўз аз даврони дури таърих ташаккул ёфта, ба унвони санъати нафиса шўҳрат доштааст. Мутрибу сарояндаи номӣ Паҳлабад, ки баъдтар дар сарчашмаҳо бо номи Борбад ҳам зикр шудааст, тавонист, ки дар замони Сосониён бо номи умумии «Хусравонӣ» сӣ лаҳну оҳангро барои сӣ рўзи як моҳ ба вуҷуд оварда, навъҳои мусиқиро аз рўйи мавзўъ дастабандӣ намояд. Минбаъд вобаста ба авзои сиёсиву фарҳангӣ ин суруду оҳангҳо тағйир ёфта бошанд ҳам, вале руҳу сиришти зебоипарастии тоҷиконро инъикос менамуданд.

Бо талошҳову раҳнамоиҳои фарзандони хирадманди миллат, Қаҳрамонони Тоҷикистон, алломагон Садриддин Айниву Бобоҷон Ғафуров ва як зумра устодони санъат суруду оҳангҳои «Шашмақом» ба нота гирифта шуданд.