Бузургтарин неъмат ва бебаҳотарин дастовард барои миллату давлат ин истиқлолият аст. Тамоми дороиҳо ва ободониву бунёдкориҳо маҳз аз истиқлолияти давлатӣ маншаъ мегиранд. Ба даст овардани истиқлолият кори саҳлу осон набуда, нигоҳдории он мушкилтар аз он аст. Барои пойдориву нигоҳдоривӣ ва устувории истиқлолит, пеш аз ҳама сарҷамъиву ваҳдати миллӣ зарур мебошад, аммо сарҷамъиву иттиҳод, ваҳдату ягонагӣ бидуни роҳбари хирадсолор ғайриимкон аст. Хушбахтона, ба бахти миллати тоҷик фарзанди фарзонае роҳбару роҳнамои давлату миллат гардидааст, ки бо хислатҳои азалии роҳнамоӣ миллатро бо ҳам муттаҳид намудаву бо пойдории ваҳдату истиқлол ва ободониву бунёдкории кишвар водор созад.

Таърихи давлатдории тоҷикон аз умқи садсолаҳо сарчашма гирад ҳам, аммо давлати навини тоҷикон-Ҷумҳурии Тоҷикистон давлати ҷавонро мемонад. Дар тӯли 34-соли соҳибистиқлолӣ дар кишвар пешравиҳои намоёне ба вуҷуд омаданд, ки фарогири тамоми соҳаҳо мебошанд. Аз боло бурдани вазъи иҷтимоӣ то дастовардҳои иқтисодӣ ва пешбурди сиёсати дохиливу хориҷӣ ҳама самараи истиқлолияти давлатӣ ва натиҷаи талошҳои пайвастаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.

Шаҳри Хуҷанд ҳамчун маркази фарҳангӣ ва иқтисодии вилояти Суғд дар солҳои охир симои худро куллан дигар мекунад. Бунёди корхонаҳои нав, муассисаҳои иҷтимоӣ, роҳу пулҳои замонавӣ ва аз ҳама муҳим, маҷмааҳои нави истиқоматӣ ба шаҳр на танҳо ҳусни тоза мебахшанд, балки сатҳи зиндагии сокинонро низ боло мебаранд. Яке аз чунин тарҳҳои муҳим ва ояндадор – сохтмони маҷмааи биноҳои бисёрошёнаи “Темурмалик” мебошад, ки дар хиёбони Раҳмон Набиеви шаҳри Хуҷанд бо ҷалби сармояи хориҷӣ ва истифодаи таҷрибаи беҳтарини меъморӣ амалӣ мегардад.

Иқдоми мазкур аз ҷониби Консорсиуми соҳибкорони тоҷику турк роҳандозӣ шуда, дар он сармоя ва мутахассисони хориҷӣ низ ҷалб гардидаанд. Хусусияти фарқкунандаи ин лоиҳа дар он аст, ки ҳангоми тарҳрезӣ ва сохтмон тамоми талаботи замон ва шароити мусоид барои сокинон ба назар гирифта мешавад. Дар Маҷмаа на танҳо манзилҳои истиқоматӣ, балки инфрасохтори пурра барои зиндагии бароҳат ва фароғати аҳли оила пешбинӣ шудааст.

Аз ҷумла, ҳавзи шиноварии пӯшида, ҳаммом, ҳаммоми туркӣ, толори фитнес, таваққуфгоҳи пӯшида, боғчаи кӯдакона, майдончаҳои бозии кӯдакон, мавзеи фароғати калонсолон ва ҷойи истироҳати аҳолӣ бунёд мешаванд. Ҳамин тавр, сокинони маҷмаа метавонанд тамоми ниёзҳои рӯзмарраи худро бидуни берун рафтан аз ҳудуди он қонеъ созанд.